Stichting ViiA

Ingrid de Quillettes (53)

Overdag is grandcafé Genieten een fijn café voor mensen uit de buurt, winkelpubliek uit de Oostpoort waar ze koffie drinken en lunchen. Maar elke dinsdagavond wordt het omgetoverd tot Resto van Harte.

Een plek waar je kunt eten voor een klein bedrag, met veel verschillende mensen de tafel deelt en waar er ook vaak livemuziek aanwezig is.

Sinds afgelopen mei staat vrijwilliger Ingrid de Quillettes hier in de keuken. Ik ontmoet haar op een dinsdag in café Genieten. Elke dinsdagmiddag begint ze samen met het keukenteam om 14.00 uur in de keuken met de voorbereidingen. Vanaf 17.30u kunnen mensen binnenlopen en om 18.00 uur wordt het diner geserveerd.

Dan helpen de keukenmedewerkers ook weer in de bediening.

Wat is de doelgroep van dit restaurant? Ingrid antwoordt dat het publiek heel divers is. ‘ Het is voor eenzame mensen, mensen met een krap budget, mensen uit de buurt die meer sociale contacten op willen doen. Ik zie jonge gezinnen en groepjes vriendinnen.’

Er staan dan grote tafels ingedekt dus je weet niet van te voren bij wie je aan tafel komt. ‘Hierdoor ontstaan contacten, mensen gaan elkaar opzoeken en kijken er naar uit om elkaar te zien.’

Eters kunnen online, telefonisch of aan de bar van te voren reserveren. Dit wordt doorgegeven aan de chef-kok die vervolgens boodschappen gaat doen.

Ingrid heeft altijd in de marketing gewerkt, dit was veel regelen, veel organiseren. Door de recessie kwam ze in de WW terecht en is toen vrijwilligerswerk gaan doen bij Cordaan, op een palliatieve afdeling. Ze bleef het doen toen ze weer een baan kreeg, maar zodra deze fulltime werd stopte ze met het vrijwilligerswerk. Door de tijdelijke contracten die voortvloeiden uit de verslechterde economie, had ze af en aan werk en toen ze weer in de WW terecht kwam ging ze direct op zoek naar nieuw vrijwilligerswerk.

Ze kwam bij ViiA terecht en ging zo van Zorgherberg, naar Dynamo en via deze weg naar Resto van Harte.

“Ik hield altijd al veel van koken, en van bakken. Onlangs ben ik ook een koksopleiding gaan doen, ik wil hier op een gegeven moment ook mijn geld mee gaan verdienen. Door dit vrijwilligerswerk kan ik het leuke met het nuttige combineren. Ik doe hier heel veel ervaring mee op en dat is belangrijk voor mij.”

Naast Resto van Harte werkt ze (ook als vrijwilliger) bij restaurant Jeruzalem. Tevens een buurtrestaurant, maar met een iets ander concept. Hier is ze begonnen als keuken-assistent, en sinds augustus stuurt ze het restaurant aan als chef-kok.

‘Dit is buiten mijn comfortzone, wat ik spannend vind. Maar gelukkig reageerde iedereen enthousiast op mijn ideeën en maaltijden. Het is een hele verantwoordelijkheid en die maaltijden moeten op tijd klaar zijn en lukken, anders hebben de mensen niet te eten! Bij Jeruzalem krijg ik de vrije hand. Er is een budget waarvoor ik inkopen ga doen en vervolgens voor ongeveer 36 mensen een 2 gangen maaltijd op tafel moet zetten. Dit is heel leerzaam en ik krijg er zelfvertrouwen van.’

Behalve dat het leerzaam is en Ingrid zich kan ontwikkelen als kok brengt het werken in buurtrestaurants ook een heel fijne sociale ervaring met zich mee.

‘Ik kom elke week dezelfde mensen tegen die dan oprecht blij zijn en je op een gegeven moment ook vaak een welgemeende knuffel geven. Ik voel me dan  bijna bijzonder, want wie ben ik nou? Maar ik word er zo verschrikkelijk blij van en het geeft me onwijs veel energie.’

Ingrid is geboren in Amsterdam, maar er niet opgegroeid. Ze woonde in Breukelen, maar werkte in Amersfoort. En haar sociale leven speelde zich af in Amsterdam. Dus zocht ze een huis in Amsterdam en vond daarna een baan. En hier is ze nog steeds blij mee.  ‘Het voelt als een luxe om hier te mogen wonen, ik geniet er nog steeds van.’ Maar werken in de marketing ziet ze zichzelf niet meer zo snel doen. Het werk is veranderd, veel onpersoonlijker geworden. Alles gaat via de mail en er is veel minder persoonlijk contact. En dit is wat het werken in de keuken juist zo leuk maakt. ‘Er werkt hier een harde kern, en we zijn net een soort familie met elkaar. Aan het einde doen we ook altijd samen nog een drankje. Het is een warm bad.’

 

Tekst en foto: Marije van Woerden

Comments are closed.