Stichting ViiA

ViiA VitA coach Lilian

In haar gewone leven is Lilian een coach.
En in haar vrijwilligersleven is Lilian ook een coach.
Je zou haar een ‘supercoach’ kunnen noemen, en dat is toevallig ook de term die ViiA gebruikt voor de functie die ze voor hen vervult.

Haar rol bij ViiA houdt namelijk in dat ze anderen coacht die op hun beurt ook weer anderen coachen. Ingewikkeld? Dat lijkt maar zo.
ViiA heeft een afdeling, genaamd: Het ViiA – VitA team. Dit team bestaat uit duo’s die hulpvragers met wat complexere/meervoudige vragen te ondersteunen.  En deze duo’s worden weer gecoacht door Lilian. Wat inhoudt dat ze regelmatig één-op-één contact heeft met de vrijwilligers, en ook bijeenkomsten met alle duo’s afzonderlijk en tegelijk organiseert.

In november 2017 begon Lilian met haar werk voor ViiA. Op Facebook stond een bericht van Mik in Oost , waarin opgeroepen werd voor de ViiA-VitA functie. Haar andere vrijwilligerswerk, bij Upcycle connection in Oost was net afgelopen, dus ze reageerde op de oproep en werd direct aangenomen. Tegelijkertijd zet ze zich ook in voor de Kraanvogel, waar ze begon als gastvrouw, maar ondertussen is ‘doorgestroomd’ naar intervisie begeleider van vrijwilligers daar.

‘ Coachen is mijn ding’ zegt Lilian hierop, ‘ik heb altijd vrijwilligerswerk willen doen, en toen ik in 2008 voor mezelf begon, had ik daar ook weer tijd voor. Mijn hele leven, al vanaf de lagere school heb ik anderen geholpen.’

Haar eerste vrijwilligersbaantje was in groep 8, toen ze als 11-jarige de juf van groep 3 hielp bij de rekenlessen. ‘Dit helpen hoort bij mij, tijdens mijn studie heb ik altijd vrijwilligerswerk ernaast gedaan.’ In kloosters, in keukens op de meest uiteenlopende plekken heeft Lilian zich ingezet.

‘Toen ik het niet deed, miste ik het. Omdat ik graag iets ‘anders’ naast mijn werk deed, en hierbij was het werken met mensen belangrijk voor me.’

Van huis uit is ze sociolinguïst, ze ontwikkelde onderwijsprogramma’s om vooroordelen bespreekbaar te maken. ‘Ik ben als onderzoeker blijven hangen bij de universiteit, maar dat stond voor mij te ver weg van de praktijk. Dus ben ik daar weggegaan. Daarna ben ik via een uitzendbureau in de zakelijke dienstverlening terecht gekomen. Ik was verandermanager: ik zorgde voor (gewenste) verandering in de organisatie. Dat deed ik vaak als interim-manager: als de verandering doorgevoerd was, mocht ik gaan.

In deze zakelijke dienstverlening (ICT), heeft ze jaren gewerkt en ondertussen nog een opleiding Strategisch Human Resources Management ernaast gedaan.

Ze bestempelt het als ‘de tropenjaren’, waarin ze heel veel reisde en werkweken van 60 uur maakte. Maar ze zorgde dat er altijd één ding centraal stond in haar baan, het werken met, of het begeleiden van, mensen.

‘Ik vind het belangrijk dat mensen zich ontwikkelen en binnen de onmogelijkheden die ze ervaren, de mogelijkheden gaan zien voor een gelukkig(er) leven.’

Uiteindelijk stond deze wereld waarin het geld toch iets belangrijker is dan de persoon haar steeds meer tegen en nam ze ontslag. Om een opleiding tot coach te gaan volgen. En zo haar eigen praktijk op te zetten waar de mens wel de belangrijkste factor was.

Heeft iemand die zich zo richt op het helpen van anderen daar zelf ook mee te maken gehad, er behoefte aan, of het wellicht zelfs gemist vroeger?

‘Of ik dit zelf gemist heb? Ik denk het niet, als coach moet je natuurlijk wel je eigen weg leren kennen. Zeker om andere mensen te kunnen helpen. Ik heb wel een sterk ontwikkeld gevoel van zelfredzaamheid en heb het zelf altijd moeilijk gevonden hulp te vragen Maar toen ik eenmaal hulp kon vragen heb ik dat als zeer bevrijdend ervaren. Dit maakt het misschien makkelijker om anderen te helpen.’

Als coach werkt ze vanuit het niet weten, en is nieuwsgierig naar wat er zich aandient. ‘ Je moet aanvoelen hoe iemand is, hoe iemand binnenkomt. En daar stel ik dan een vraag over, dit werkt ook wel confronterend. Ik heb altijd één doel en dat is beweging creëren. Er moet iets gebeuren. Wat er gebeurt, en in welke richting, dat weet ik niet. Maar daar ben ik nieuwsgierig naar. Dingen dienen zich aan.  Ik beschik over een enorme rugzak met tools & instrumenten die ik kan inzetten. Maar ik weet nooit van tevoren hoe en wat.’

Alleen maar coachen, wordt je dat niet zat soms?

‘Ik kijk wel eens naar ander vrijwilligerswerk. Maar het werk wat ik doe, daar zingt mijn hart van, dus waarom zou ik ander werk gaan doen?

 

Tekst en foto: Marije van Woerden

Comments are closed.